Yine benim

Yine benim gibilerin

Geceyim, gece benim.

Bu gezegende gecegenim.

Geçeceğim, geçiciyim.

Gece-genleşti, gidiciyim.

Dunya uzerindeyken, boyle bir eş, yoldaş ve var olanı aratmayacak kadar daha iyi bir anne daha ve iste boyle zamanlar dilesem…

Sanirim dilemisim !

Ki oldu

Nefis nefis nefis insanlariz biz

Ama essek kafaliyiz, tembeliz, yaptiklarimiz bize normal, ustelik alkisi da nefretle karsilar, icin icin severiz.

Yapmayiz

Ama yaptik mi bize azdir, baskalarina cok ve guzel gelmesini kabullenemeyiz, salak misiniz nesiniz?

Yapma zamanlarimiz bunlar ahali,

Sonrasinda yapilmis olacagiz. Topraktan, topraga dogru.

Yapiyoruz

Nefs nefs nefs

zaman zaman daha az gulumser sana

daha az kahkahasini duyarsin.

zamanla sen daha az komik olursun

zamanla daha gulunclesirsin bir diger yandan

zamanla kelimelerin duyulmaz da olur, gorunmez

gorunmezlik iyidir halbuki

how to disappear quitely

zaman gecer ama

gecmez gecer gecmez seyler

yapanların düşünme yükünü bir başkaları aldığında, (olm 2 santim sola, santim dediğin cetvelle, lan olm cetveli elinle tut, el dediğin… vb diyalog muhatapları)  LAN NE YETENEKLİ HERİF olabiliyor. ama parası olana anadın mı. (lan ne skim o paralar sizde?)

bunların tamamını bir arada yapabilenlere ise, ya dahi demişler şimdiye kadar (para ya da nam salabilenlere) ya da bioplar loser freak skim sokum manipülatör ikiyüzlü yavşak yalancı.

halbuki çok yalnız olduklarını düşünüyorum. üstelik uyguluyorum yalnız olduklarını…

belki tek istedikleri herkesin aynı kapasitede yere tükürmeden yürüyebileceklerini anlayacakları günü görmekti kim bilir?

salute them.

it’s like “the cinematic orchestra, doing dub”, like “zook” said long ago.

evet, politize bir duvar değil burası, fakat okuyacaklarınızı politik-siyasi içerikli değil, insanlık namına değerlendirin isterim…

adaletin yüceliğini nitelik olarak büyüklüğüyle bir bina dikerek ancak içini boş tutarak karıştıran bir devletin duyarsızlığının, hayatlarımızdaki yerini yoğunlaştırması çabalarına, tam 5 yıl önce bir can kaybederek bin defa üzülmüştük.

bugün ülkede hiçbirşeyin değişemeyeceğine dair, türlü yasakların tepelenip önümüze konmasıyla başlayıp, artık selam vermenin bile, potansiyel suçlu yerine konma paranoyasının yaygınlaştığı bir ortam sayesinde, karamsarlık bir kere daha baskın çıktı…

5 sene önce ölen, “ben hiç bir milliyetin ırkçılığını yapmam, yapamam, yapanla aynı yerde bulunamam” diyen erdemli bir insanın nefes alıp verme özgürlüğü planlanarak elinden alındı…

kimimiz ismini duymuş takip etmiş ve biliyordu, kimimiz yeni haır neşir olmuş, “insanlık”tan başka birşeyi savunmayan bir ağabey olduğunu öğrenmişti hrant dink’in.

seneler evvel uğur mumcu katledildiğinde ne hissettiysek, dağlanarak karşımıza yine aynı tablo çıktı. belki yine seneler evvelinde abdi ipekçi ile, belki daha da öncesinde ana-babalarımızın hatırladığı ve anlattığı daha nice isimler, bizlere bir “tekerrür utancını” hatırlattı.

çocuklarımızın, aynı şeyleri yaşayarak büyüyeceği bir ortam olmasına bir dur demek gerekiyor. ya da dur diyecek insanların varlığını hatırlatmak. az da olsak, çok iyi niyetli olduğumuzu hatırlatmak.

19 ocak 2012′de, tam 5 sene sonrasında, sadece hrant dink için değil, komşunuzun, öteki şehirdeki kuzeninizin öldürüldüğü haberini duymamak için, insanlığın katledildiğini unutmamak için, taksimde 13:00′da biraraya gelecek müslüman, hıristiyan, yahudi, türk, kürt, ermeni; “insan insana” biraraya gelinecek.

hrant dink’in, “içimize işlenmiş öfkeyi, biraraya gelerek yokedebiliriz” söylemini, her dilden, kulaktan, gözden insanlar olarak özümseyip birbirimize hatırlatabilmek için görüşmek dileğiyle.

get “like” or get “banned trying”.

need ads?

the carrot and the banana are the same.

talk too much and you’ll get.

“talk the talk”.

the time we’ll see, you got no feet to

walk.

just did this.

and it is true =)

olm goole’dan kaşeledim eski sayfaları

açtım rakıyı güneyköyde yaloova dağ eteklerinde

orda yedekledim de

baturun bile buraya yazdıılkları daha eski gözüküyo.

şimdi napçeyz?

cuğara iççceyn mi?

dayama burnuma onu.

eskilerden şurda var-mış

uyuyamazken.blogspot.com

ama orayı da heacklemişler olm lan.

thackdir-i ilahiPod

öyle diyola

astor piazziola pirzola e de la chambre mismillak

my body and my thoughts though.

oh ae those new apples from the grocerry?

we wrote grocccsery that way when we were….

shhiiiite.

bunu diyorum,

ama bobilerde sen bana birini android kapanmış

buraya dayara.

Bildiğin yeni model Sting olmuş bu.

Gotye-Somebody That I Used To Know (feat. Kimbra)

Now and then I think of when we were together
Like when you said you felt so happy you could die
I told myself that you were right for me
But felt so lonely in your company
But that was love and it’s an ache I still remember

You can get addicted to a certain kind of sadness
Like resignation to the end
Always the end
So when we found that we could not make sense
Well you said that we would still be friends
But I’ll admit that I was glad that it was over

But you didn’t have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don’t even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
No you didn’t have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don’t need that though
Now you’re just somebody that I used to know
Now you’re just somebody that I used to know
Courtesy of lyricshall.com
Now you’re just somebody that I used to know

Now and then I think of all the times you screwed me over
But had me believing it was always something that I’d done
But I don’t wanna live that way
Reading into every word you say
You said that you could let it go
And I wouldn’t catch you hung up on somebody that you used to know

But you didn’t have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don’t even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
No you didn’t have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don’t need that though
Now you’re just somebody that I used to know

(Somebody)
I used to know
(Somebody)
Somebody that I used to know
(Somebody)
I used to know
(Somebody)
Now you’re just somebody that I used to know
I used to know
That I used to know
I used to know
Somebody 

Aug 27 2011 Published by • O _ ♫ braininpain under aforizma,braininpain

bi zamanlar blog. braininpain . com da duran tüm eski yazıları buraya datestampler ile

uyuyamazken.blogspot.com daileri de aynışekilde işlemeye başladım

duyrulur.

içerik miçerik

one word with no more words at all.

some worse gets nonsense to all.

you see it’s all clear.

as your lonesome is to you only

ve bulunduğun yerde isen

if and only if not, you’re there

ya sahiden o notaysa

what if you felt that note

ve ya herşey idiyse olan bitemeyen

as if everything was. and being. just.

sadece.

just.

zamanı gelememişse?

what if the time never came?

ya sahiden sen değildiysen?

if that wasn’t you, who was it then?

it was not the time we assume.

it is’nt.

zaman değildi olamayışımızın sebebi.

her kimdi isen.ne senin zamanın

ne bir başkasının…

ama biliyoruz.

feci lüksümüz bilmek

but we know

which is what we should not.

our terrible luxury is to know.

sen yoksun

you don’t. and as well you won’t.

and i would

not.

keşke.

“wished.”

i am writing ‘cos i dont want to own a blog to express anymore

aşşağılık bir adamım, kabul ettim efendim

ama cesur ve yegane yüreğim akldı harcamaya atırlra…

wooden arms efendim

rastlantılarda yine sizinle tanışmaktan sıkıldım efendim

efendim?

siz efendim

bizdik efendim

üç elmanın

hesapsız yarılarıydık

efendim.

hayatımda bu kadar yakınımda olup

bu derece uzaklaşabileceğimi düşünmek istemezdim eskiden

o sevdiğim şeylerden

sevebileceğimiz hiçbirşey olmadığını biliyoruz.

o zaman herkesin bir göt deliği olduğunda mutabıkız

ya her aklımıza geleni yazmaya dökeydik

and if everything happened right at that moment

wouldn’t our selves

be?

let’s be then

sizi özlediğimi efendim

açıkça

efendim

ne dediniz duyamadım

efendim

yoksa

siz de mi

efendim

diye

bağırdığım bir gece olsun bu.

duydunuz mu

efendim?

gaz parça:

Uzanıp yüreğinin ateşiyle yeniden
yıldızları tek tek yakacağım
Sarılıp güneşlere sevgimizle göklerden
Mavi mavi taçlar takacağım

=)

it will never be me you’ll get to know.

there is an us to each one of us now.

that none of us is to become one.

tutku fazlası başa bela.

ah be ya.

ah be ya.

tekrar tekrar başıma gelse bu bela

ne us çatlar ne ar damarı

tutku dediğin topyekün başa bela.

you are

young

and you think you know.

you don’t know;

that when you’ll grow old,

you

WON’T

know.

you manipulate people because you can’t handle any kind of real relationship.

and I’ve enebled it.

the games

the binges

the middle-of-the-night phone calls.”

…continues to me as…

you should have gone;

avoiding me to live with this misery.

so i could take better care of myself.

far more than getting tired for you, and upsetting the both of us.

mısra aralıklarının cereyanı, ceyeranı esintisi. senden her yöne esen ansız sapmaların kavşağı yine.

neymiş evenim. biz yine tekmişiz olunası duruşların okunası mısır püskülü mısralarında hayatlarımızın

hazır yönelimler demişken,
elim
vahim durumlara
durulamamalara sebebiyet vermesin diye

bir kaç balıkçıl kuşun aç kahkahalarıyla
ve bir kaç tok balığın
dingin fakat pek çifteleriyle
deniz üstü hasır
su altı kalbur üstü gömülmüşlüklerimizmiş yine
kıdemli sessizlikleriyle tebessüm ettiren.

su seviyesinin üzerinde rakı’m
su seviyesinde dalga dalga algım aklım
ben dündüm sen yarınım
bilinmeyen bir geçmişinde olabilir yarinim.
olamasın o telaşlı
gelgitsiz
ansızınlıkların tüketeceği
sınırı geçmiş zamanlar
aşırı ileri geçmiş zamansızlıklar
ve dursun yine

rakım : 0
yakınım : 20 metre deniz seviyesi
bakiyim ölçüsüzce, keskin olmayan cümlelerin öznesinde

razıyım. olsun keyfe keder
devrilip dönsün
şayet hayat diyorsak bu
trajik komik
kader.

bir mısra daha
ama hicivli bir ironiyle eğer
sükutumu yıldız yapıp konduracaksa gök parçası bir dost omzuna
hüsranda değil, ‘küsemem’le bitsin
tümcesiz başladığım bütünlememsi cümleler.
kalbi yansın yine kadife sessizliğimizin, bir gececik daha
kor alevli bir yürek olsa gerek şu elimde tuttuğum taş parçası
üflediği yerde kavrulur günler.

şimdi
andan ve bir sonradan
bakalım bulunduğumuz noktadan.

sapmadan
saptamadan
kimin eli, ellerin
kiminin beli el değmemişlerin

noktadan virgülden
bir gülsen
bir günsem

ne diyorduk sahi?
noktalamadan. yoklayamadan.

yok yok.
anı saman yerine koyup da
çok saklamadan.

korkma yanaş
kaç ama, yavaş yavaş